IVF (in-vitrofertilisatie)

Bij in-vitrofertilisatie (ivf) worden een of meer eicellen buiten het lichaam (in een bakje) bevrucht met zaadcellen. Als de bevruchting is geslaagd, plaatst een arts het bevruchte eitje (embryo) in de baarmoeder.

Een ivf-poging bestaat uit vier stappen:

  1. De vrouw krijgt een behandeling met hormonen. Door de hormonen moeten de eicellen rijp worden.
  2. De arts haalt enkele eicellen weg bij de vrouw.
  3. In het laboratorium worden de eicellen bevrucht in een bakje. Langzaamaan groeit er een embryo. Dit is het begin van een baby.
  4. De arts plaatst een of twee embryo’s in de baarmoederholte.

U krijgt drie pogingen vergoed. Een poging telt pas als fase 2 (de follikelpunctie) is geslaagd. Het terugplaatsen van embryo's die eerder verkregen zijn (bijvoorbeeld ingevroren embryo's) valt onder de poging waarin die embryo's verkregen zijn. De vergoeding van het aantal embryo's dat wordt teruggeplaatst, is afhankelijk van uw leeftijd:

LeeftijdVergoeding
Jonger dan 38 jaarTerugplaatsing van een embryo bij poging 1 en 2.
Terugplaatsing twee embryo's bij poging 3.
38 tot 43 jaarTerugplaatsing van twee embryo's bij poging 1, 2 en 3.
43 jaar en ouderGeen vergoeding.
Wilt u opnieuw zwanger worden, dan geldt opnieuw dat u drie ivf-pogingen vergoed krijgt. Eerder genoemde voorwaarden gelden dan ook weer. U krijgt ook de hormoonbehandelingen vergoed.

U kunt ook kiezen voor een intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI-behandeling) en een eiceldonatiebehandeling in plaats van een ivf-behandeling. Een ICSI-behandeling lijkt veel op een ivf-behandeling. Ook bij ICSI worden de eicellen van de vrouw buiten het lichaam in contact gebracht met een zaadcel. Een eiceldonatiebehandeling betekent dat de eicel van een donor (iemand die haar eicellen beschikbaar stelt) komt. Voor beide behandelingen gelden dezelfde vergoedingen als voor de ivf-behandelingen.

De behandeling van de donor van de eicel krijgt u niet vergoed. Ook is er geen vergoeding voor de donatie zelf. Vrouwen vanaf 43 jaar krijgen geen vruchtbaarheidsbevorderende behandelingen meer vergoed.

Voor de basisverzekering geldt een verplicht eigen risico. U heeft zelf het bedrag aan eigen risico gekozen: het minimum van € 385,- of een hoger bedrag. De basisverzekering vergoedt de kosten van medische zorg boven dit eigen risico.

In Mijn OHRA Zorgverzekering ziet u hoeveel eigen risico u nog heeft. Ook ziet u hoeveel eigen risico u eventueel al heeft verbruikt. 

Nee, u betaalt voor ivf geen eigen bijdrage.

De eerste twee fasen mogen in alle ziekenhuizen plaatsvinden. U heeft wel een verwijzing nodig van een arts. In de verwijzing moet staan welke beperkingen u heeft en waarom u de vruchtbaarheidsbevorderende behandeling nodig heeft.

Hier vindt u de ziekenhuizen waarmee OHRA afspraken heeft gemaakt . Fase drie mag alleen plaatsvinden in een aantal ziekenhuizen, die zijn aangewezen door de overheid. Dit zijn:

  • Academische ziekenhuizen
  • Elisabeth ziekenhuis (Tilburg)
  • Isala klinieken (Zwolle)
  • Catharina ziekenhuis (Eindhoven)
  • Reinier de Graafgashuis, locatie Diaconessenhuis (Voorburg)
  • Medisch Centrum Kinderwens (Leiderdorp)

Voor de eerste twee fasen mag u ook naar een zorgverlener die geen contract heeft met OHRA. Wij vergoeden de rekening van zorgverleners volledig. Een enkele keer krijgen wij een rekening van een zorgverlener die onredelijk hoog is. De wet bepaalt dat wij deze rekening niet mogen vergoeden. Gelukkig komt dit bijna nooit voor.

Fase drie en vier mogen alleen plaatsvinden in ziekenhuizen die zijn aangewezen door de overheid.

Nee, u heeft vooraf geen toestemming van OHRA nodig.